Haren heriotzak ustekabean hartu du artearen mundua. Elena Asins abangoardiako artista, eskultorea, informatikaren eta kalkuluaren bidez arte kontzeptualaren aitzindaria, hogei urtez Azpirotz herri txikian bizi izan duen diskrezio berarekin joan da, tailer-etxe bihurtutako garai bateko bordan sortu zuen zuri-beltzeko unibertso berezi eta araztuaren barruan. Han hil zen astelehenean, birika baten ondorioz, eta, zalantzarik gabe, Ikertzaile etengabea, ideia argikoa eta elkarrizketa adimentsukoa, Gehiegikeriaren beldurrik gabe, gure artean bizi zen eta nazioartean errekonozimendurik handiena zuen artista ezezaguna zen aldi berean ingurune horrentzat.
Sariek eta talentu liluragarriaren nazioarteko aitorpenak ez zuten olinporik gainditu. Elena Asins gainerako hilkorrak ez bezalako esfera batean bizi zen, baina, aldi berean, lurtarra, humanoa eta oso hurbilekoa zen. Eta oinak lurrean. Politikan interesatuta, abuztuan egunkari honetan argitaratutako erreportaje batean, Madriletik, euskalduna idealizatu edo bota egiten da». Ezarritako mundu ordenaren kontrolaren aurka iraultzen da: «Ez digute bizitzen uzten. Jada ez dago ideologiarik, interesak baino ez daude.
Bere estudioko ordenagailu handietan, bere «Antigonaren» bertsio berri bat erakusten zigun. Bideogintzak irudi eta soinuetan erreproduzitzen zuen Sofoklesen betiko mitoa, gizartearen eta norbanakoaren arteko gatazka, idatzi gabeko legeen eta botereak emandako legeen arteko borroka adierazten duena.
Zaila da bizitza errealarekin antzekotasunak bilatzeko tentazioari ihes egitea. Hiru hilabete inguru dira Elena Asinsek bidegabe eta umiliagarritzat jotzen zuen egoera burokratiko baten aurka borroka egin zuela. Gertakari batek eztabaida administratibo zentzugabe eta ulertezin horietako bat ekarri zuen. Aldi baterako behintzat, gidariak ezin izango zuen gidabaimena berritu. Amorruz iraultzen zen, barrutik eta kanpotik. Egindako bidegabekeriagatik eta boterearen harrokeriagatik.
Antigonak bezala, Elena Asinsek bizitzaren arlo guztiei eragiten dien tragedia baten esentzia erreskatatzen zuen arterako eta bizitzarako. Eta, mito klasikoan bezala, Horietan ibili zen Elena Asins. Borrokan, beti bezala.