Bakarrik bizitzea hautu propioa ez denean. Egoera hau bizi duten hainbat pertsonaia ikusiko ditugu joan-etorrian eszenan Ados Teatroaren lan berrian. Hainbat bizitzen gurutzaketaren lekuko izango da ikuslea ‘52 hertz’ obran.

«Egiazko bakartze-erretratuetatik abiatzen bagara ere, ez dugu nahi sketch-funtzio bat edota irudi solteen multzo bat; irudiok elkarri lotzen joango zaizkio ‘elkar gurutzatutako bizitzak’ bezala, elkarri eraginez eta historia bakoitzaren arku dramatikoa marraztuz», esan dute taldekideek.

‘Giza Filmategia’ proiektuaren barruan, mikrodokumentaletan, jasotako bakardade-testigantzetatik abiatuta idatzi dute Garbi Losadak eta J.A. Vitoriak. Migratzailearen bakardadea, bere bizilekuko adinekoarena, itxuraz bere burbuilan sartuta baina sartuta dagoen profesionalarena, zaintzailearen bakardadea, bizitzeko minarekin ezin duen neska gaztearena... Hauek denak ikusiko ditugu agertokian.

«Zenbait bakartze gainditu egingo dira; beste batzuk, ordea, amaierara iritsiko dira jakin gabe berez pasatuko diren edo kronifikatuko ote diren. Amaiera zoriontsuak izango dira baita ez zoriontsuak ere. Denek egiten dute bat ideia batekin: adinez, jatorriz edo bizimoduz oso ezberdinak diren pertsonak harremanetan sar daitezke, partekatu eta bizipenak transmititu, eta nahi gabeko bakardade hori leundu», gaineratu dute.

Amaia Irazabal, Joseba Apaolaza, Dorleta Urretabizkaia / Ainhoa Aierbe (pertsonaia bera egiten dute), Martxelo Rubio eta Aitzol Iraola dira aktoreak.

Lanaren izenburuak Ozeano Bareko leku ezberdinetan azken 35 urteotan erregistratutako soinu arraro baten maiztasunari egiten dio erreferentzia, balea urdin baten kantuaren antzekoa. «Baina balea urdinak 10 hertzetik 39 hertzetara bitarteko maiztasunean komunikatzen direnez, balea bakarti bitxi honen ahotsa, 53 hertzetan dardarka, espeziearen entzumen-atalasetik kanpo geratzen da. Beste baleek ez dute inoiz entzun haren deia», azaldu dute.

«52 hertzetako balea sortzez gorra izan daitekeela suposatzen da, eta horregatik ez zuela inoiz ikasi bere kantua maiztasun egokian igortzen. Lanak gizarte-isolamenduaren sinbolo bihurtutako balea bakarti horren metafora erabiltzen du, nahi ez den bakardade-uneak pairatzen ari diren edo pairatu dituzten pertsonei buruzko begirada poliedrikoa harilkatzeko», zehaztu dute.

Musica Javier Asinek sortu du, espacio eszenikoa Iñigo Losadak eta jantziak Tytti Thusberg-ek.

Antzezlana bi hizkuntzatan ondu dute. Urriaren 3 eta 4an Donostiako Antzoki Zaharrean estreinatuko da euskaraz eta urriaren 5ean gazteleraz. Ondoren hainbat emanaldi etorriko dira: Iruñea (urriak 15, euskaraz), Galdakao (urriak 26, gazteleraz), Antsoain (urriak 31, gazteleraz), Zizur Nagusia (azaroak 14, gazteleraz), Hondarribia (azaroak 16, euskaraz), Lizarra (azaroak 23, gazteleraz) eta Berriozar (azaroak 30).

Abenduaren ere badituzte saioak itxita. Zumaian (abenduak 12, euskaraz) eta Getxon (abenduak 19, gazteleraz). Hurrengo urtean ere jarraituko dute emanaldiekin.

Estreinua 19.30ean da. Donostiako sarrerak Antzoki Zaharreko leihatilan eta hemen eros daitezke.