Blues bat erresilientziari
Alex Uriarte
28/03/2020

Ebakuntza-geletako hego orlegidun aingeru goardakoengatik.

Ospitaleetako hego zuridun aingeru goardakoengatik.

Lagundu aditza euren bandera eta gure etxe bihurtu

eta inor bakardadean hiltzea galarazten dutenengatik.

 

Lorik ez duten dorre gabeko begirale horiengatik,

gaixoak noizbait esnatuko dela amets egin dezan;

beldur hitza hiztegitik erauzi eta

euren azala ezkutu bihurtu dutenengatik.

Erietxeetako oheak blues bat bailiran mugitzen dituztenengatik.

Lan zikina munduko behar ederrena bihurtzen duten azti eta sorginengatik.

 

Euren erlojua begiratzeko eskubidea galdu zutenengatik.

Gure oinazea urdinez margotzen dutenengatik.

Besarkada debekatuak merezi dituztenengatik.

Otsoaren ahoan sartzen direnengatik eta

gure ikara beraien izpiekin argiztatzen dutenengatik.

 

Balkoietako oralekuak uzkurtu arte egiten dizuegu txalo,

pena merezi duen egia bakarra beste esku batzuk aurkitzea dela

baino ez dakiten eskuekin.

Eta, bitartean, itxaropenak zera idazten digu ezpain kamutsetan:

«hau dena pasatzen denean, ez zaituztegu ahantziko».

Sendatzea, dagoeneko, ez delako gizalege- edo konpromiso-kontua.

Sendatzea, honezkero, erresilientzia- eta maitasun-kontua delako.

 

Erizain eta mediku orori eskainia.
Bueltan ezer jaso asmoz dena eman dutenei.

Articles
Ana Tere Díaz
27/05/2020
Joseba Vallés Izquierdo
27/05/2020
Joxemari Olarra Agiriano
27/05/2020
Ricardo Cruz-Lopez
27/05/2020
Lettres
Kari Ledesma Villa
27/05/2020
Pedro Mari Usandizaga Añorga | Ondarroa
25/05/2020
Victoria Vallejo Martínez
25/05/2020
Irune López Carriba
25/05/2020
Derniers posts
Koldo Campos
18/05/2020
Fito Rodriguez
17/05/2020
Fito Rodriguez
13/05/2020