Informazioaren aroan bizi gara. Sekula baino gehiago, albisteek, iritziek eta edukiek etengabe erasotzen dute gure egunerokoa. Baina informazio uholde horretan, argi ibiltzea ezinbesteko bihurtu da: zer da egia? Zer gezur? Zer interesek mugitzen dute mezua?  

Alfabetatze mediatikoa ez da soilik kazetarien edo hedabideen ardurapean dagoen kontua. Ez da bakarrik gazteei eskoletan irakatsi behar zaien zerbait. Gure gizarteko pertsona guztiei dagokien konpromisoa da.

Zein da irakurle eta ikus-entzuleen papera? Ez dago pasibotasunerako lekurik. Albisteak irakurtzean edo ikus-entzunezkoak kontsumitzean galderak egiten ikasi behar dugu. Zein da iturria? Fidagarria da? Zer errealitate isildu edo aldrebestu daiteke? Kritikoak izatea ez da konfiantza eza adieraztea; informazioaren kontsumitzaile arduratsu izatea da.  

Hedabideak zuzenean ez ezik, sare sozialen bidez ere informazioa jasotzen dugu. Plataformek algoritmoen bidez erakusten diguten edukia ez da inozoa; gure arreta eta denbora xurgatzea dute helburu. Are gehiago, gezurrak, manipulazioak eta desinformazioak eragin larriak izan ditzakete, baita gure artean banaketa sakondu ere.  

Horregatik, alfabetatze mediatikoa guztion eginbeharra da. Gure hedabideek konpromisoa hartzen dute iturri zehatzak, egiaztatutako informazioa eta gardentasuna eskaintzeko. Baina behar dugu zuen papera: irakurle eta ikusle arduratsua, galderak egiten dituen, kritikoa den eta komunikazio zintzo eta bidezkoa eskatzen duen herritarra.