Elkarrizketa
Pello Bilbao
Bahrain taldeko txirrindularia

«Niretzat lasterketa berezia da; emaitza onak lortu ditut beti hemen»

Gernikarrak ondoz ondoko bosgarren Giroa du. Iaz postu hori lortu zuen sailkapen nagusian; 2018an, seigarrena, eta 2019an bi etapa irabazi zituen. Mikel Landarentzat lan egiteko prest dago, baina taldeak sasoi onean dauden bi aukera izatea lagungarria izan daitekeela dio.

Pello Bilbao, bosgarren amaitu zuen iazko Giroan (Luca BETTINI / AFP)
Pello Bilbao, bosgarren amaitu zuen iazko Giroan (Luca BETTINI / AFP)

Zer egoeratan iritsi zara Girora?

Motibazio handiarekin, Italiara etortzen naizen aldiro bezala; batez ere, Giroa tokatzen zaidanean. Niretzat lasterketa berezia da; emaitza onak lortu ditut beti hemen eta nire lasterketa gogokoena izango da beti; hiru astekoen artean, behintzat. Niretzat deskubrimendu ederra izan zen Giroa; beste ate bat ireki dit. Bigarren Giroan sailkapen nagusirako lehen aldiz lehiatu nintzen hiru asteko itzuli batean eta seigarren bukatu nuen. Hori garrantzitsua izan zen niretzat, nire mugak nik uste baino urrutiago zeudela ikusteko eta nik espero ez nuen egoeran egon nintekeela, sailkapenean lehiatuz. Gauza handia da erregulartasun hori lortzea eta hiru asteko txirrindularia izan naitekeela ikustea.

Giroaren aurretik Itzulian seigarren postua eskuratu zenuen eta Alpeetako Tourrean, bigarrena, etapa erregina irabazi ondoren...

Orain arte progresio argi batean etorri naiz. Momentu onenean iristen naiz eta freskotasun pixka batekin. Denboraldia hasi besterik ez da egin; hona etortzeko lasterketa egun batzuk sartu ditugu baina, iazkoarekin konparatuz, beste freskotasun batekin iritsi naiz.

Giroan, bi aldiz lehenengo seien artean bukatu eta gero, sailkapeneko borrokan aukera izango duzu edo Landaren aginduetara bakarrik zaude?

Ideia argi eta garbi dago; berarentzat lan egitera aterako naiz, taldeak bera dauka erreferentzia eta lider gisa, baina ni azkenean taldearen aginduetara egongo naiz eta nire karta ere uste dut garrantzitsua izango dela. Bigarren aukera izatea ondo dator gainerako aurkariei deserosotasuna eragiteko; baita ere, momentu askotan beste taktika bat jokatu ahal izateko, lasterketa blokeatzeko edo lasterketari beste abiadura bat sartzeko. Gure interesen arabera jokatzeko karta ona izan naiteke.

Tirrenon eta Itzulian Mikel Landarekin egon zara. Nola iritsi da bera?

Ondo iritsi da, berak nahi duen bezala. Hori da inportanteena, konfiantzarekin. Aurretik egin dituen lasterketetan onenekin batera ikusi da eta baldintza onetan eta momentu onean dago.

Abantaila da zuentzat teorian aurkari izan zitezkeen Egan Bernal, Evenepoel eta Nibali zalantzekin iristea Girora arazo larriak izan ondoren?

Hasi baino lehen, printzipioz bai, baina gero ikusiko da, benetan arazoak zenbaterainokoak diren. Zalantza handiak dauzkagu Enevepoel, Bernal eta horien inguruan. Ez dakigu noraino iritsi ahal izango diren, baina lehen astean beren kartak erakutsiko dituzte eta ikusiko dugu noraino iristeko gai diren.

Simon Yates da aurkari arriskutsuena?

Bai, beste urte batzuetan bezala, lasterketa dominatzen hasteko aukera dauka berak daukan momentuarekin, baina ziur aski zuhurtziaz jokatu nahiko du, aurreko urteetan egindako akatsak ez errepikatzeko. Giroan indarrak ondo neurtu behar dira; Hori berak ikasi du.  Gero Joao Almeida ere aipatuko nuke; lehen astean eta hasierako kronoarekin posible da, iaz bezala, maglia arrosa hartzea eta lasterketaren lehen zatian bere izena entzutea.

Ibilbidea komeni zaizue, batez ere Mikel Landari, erlojupekoak lehen eta azken  etapetan soilik daudelako eta hirugarren astea oso gogorra delako?

Guri beti komeni zaigu zailtasun handienak hirugarren astean izatea, bai Mikel eta bai ni hobeto moldatzen garelako azken astean; ziur aski, txirrindulari gazteagoekiko aldea lor dezakegu. Azken astean parekatzen dira indarrak, beste mota bateko lasterketa bihurtzen da, fondokoa, erresistentziakoa, psikologikoa... Hortxe dago benetan Giroaren gakoa, baina ezin dugu abantaila handiegirik eman lehen zatian. Azken egunean erlojupekoa izatea ez da gauza samurrena seguru, baina ordurako badakigu aurkari arriskutsuenekiko abantaila pixka bat lortu beharko dugula. Halere, gure aldekoa da krono gehiegi ez izatea, mendiak pisu handiagoa izatea.

Alpeetako etapak ziur erabakigarriak izango direla; hirugarren astean mendiko etapak bata bestearen atzetik izango dira; jardunaldi luzeagoak daude azken astean eta 2.000 metrotik gorako mendateak beti dira selekzio garrantzitsuagoak egiteko aproposenak. Baina hara heldu aurretik, aipatuko nuke sterratoko etapa. Egun horretan dugun klimatologiaren arabera, ibilbide oso arriskutsua izan daiteke eta halako etapa batean inportantea izango da akatsik ez egitea; aberia mekaniko batek edo beste arazo batek arrisku handia suposatzen du. Oso adi ibili beharko dugu egun horretan.