Mario Lopez Lointek Gernika saskibaloi taldearen entrenatzaile ohiari 13 urte eta 6 hilabeteko kartzela zigorra berretsi dio EAEko Auzitegi Nagusiko Arlo Zibil eta Penaleko sailak. Bizkaiko Probintzia Auzitegiaren epaia adingabe bati sexu-eraso jarraitua egiteagatik ezarri zitzaion. Akusatuak 31 urte eta biktimak 13 urte zituenean hasi ziren gertakariak, 1998an, eta hiru urte eta erdi iraun zuten.

Instantzia auzitegiak frogatutzat eman zuen garai hartan adingabea saskibaloian entrenatzen zuen akusatuak «berrogeita hamar bat topaketa» izan zituela berarekin, eta «izaera sexualeko hainbat jokabide» izan zituela, «maiztasunari eta intentsitateari dagokienez gero eta garrantzi handiagoa hartuz».

Bizkaiko Auzitegiaren epai horren aurka, akusatuak helegitea aurkeztu zuen EAEko Auzitegi Nagusian, errugabetasun-presuntziorako eskubidea eta ‘in dubio pro reo’ printzipioa urratu zitzaizkiola argudiatuz, batez ere, bai eta prozesu bat berme guztiekin izateko eskubidea ere. Akusazio partikularrak eta Fiskaltzak errekurtsoa inpugnatu zuten eta epaia berrestea eskatu zuten.

Akusatuaren abokatuak helegitean adierazi zuenez, «zailtasun nabarmena» izan zuen defentsa prestatzeko, «etengabe mehatxatutako lekukoak» eta lekuko guztiak «hertsatuta», bere defendatuarekiko «jazarpen» sozialaren eta «heriotza zibilaren prozesuaren esparruan».

EAEko Justizia Auzitegi Nagusiak gogorarazi du instantzia-auzitegiak «sinesgarritzat» hartu zuela akusatuaren aurkako «jazarpena», baina azpimarratu du bere ebazpenean jada adierazi zuela ez zegoela jasota egoera horrek «defentsa-eskubidearen erabilera askearen kalterako egoerarik» eragin zuenik; izan ere, ahozko ikustaldian defentsak proposatutako lekukoek adierazi zuten «inolako murrizketarik gabe» onartu zuela.

Auzitegi honek gaineratu du Bizkaiko Audientziak «kontu handia» izan zuela «akusatuaren defentsak zalantzan jarri zituen lekukoek emandako froga-informazioen balorazio partikularra egiteko, eta beste adierazpen batzuen bidez berretsita zeuden heinean emandako datuak eraginkortzat jotzeko».

Akusatuaren defentsak alegatu zuen, halaber, emakumeak 23 urte lehenago gertatutakoari buruz egindako deklarazioan bakarrik oinarritu zela zigorra, bere testigantza ez zela bat-batekoa izan, «adierazpen nobelatu edo gidoiduna» baizik, eta «nabarmen» aldatu zela 2022ko ekainean salaketa jarri zuenetik.

EAEko Auzitegi Nagusiak Balorazio Integraleko Unitateak emandako froga-informazioarekin «instantzia salak zentzuz pentsatu zuela» bere deklarazioak «fidagarritasun indartua zuela», eta biktima izan zeneko egoeraz eta zama hori eskatzeko beharraz a posteriori jabetu ondorengo prozesua «koherentea, logikoa eta bat datorrena biktima gazteei egindako abusuak ekoizteko eta deskubritzeko ohiko jarraibideekin».

EAEko nagusiak dio, halaber, prozesuaren uneren batean datu berriren bat agertzeak ez duela esan nahi biktimak kontraesanik izan duenik edo haren bertsioa aldakorra denik. «Bere erruduntasunari buruzko arrazoizko zalantzarik ez zegoen», dio.

‘In dubio pro reo’ ez da urratu

‘In dubio pro reo’ printzipioa urratzeari dagokionez, Euskal Autonomia Erkidegoko Justizia Auzitegi Nagusiak zehaztu du, kargu-froga nahikoa eta baliozkoa dagoenez, epaia eman duen auzitegiak arrazoizkoa dela adierazten badu, printzipio hori ez dela aplikatu behar.

Kasu honetan, «instantzia-aretoak ez du inolako zalantzarik adierazi alegazio horren alde egiteko, eta, gainera, salatzailearen adierazpenaren» sendotasuna «berretsi du. Horrek argi eta garbi esan nahi du apelatzaileak egiten duen planteamendu alternatiboa erabat baztertzen dela, maitasunari, mirespenari, adiskidetasunari eta harreman onei buruzko balorazioekin adierazten dena, ez baitira egiaztatutako balioak, funtsean biktimaren deklarazioaren bidez egindako berreraikitze faktikoaren ondoren».

EAEko Justizia Auzitegi Nagusiak ondorioztatu du Bizkaiko Auzitegiak «gertakarien berreraikuntza faktikoa ahalbidetu duten nahikoa informazio frogagarri» izan dutela, eta «arrazoizko haztapena» egin duela.

Era berean, baieztatu du instantzia-auzitegiak «fidagarritasuna» eta «sinesgarritasun-izaera» eman dizkiola biktimaren deklarazioari eta 23 urte geroago salaketa jartzeari, eta «berrespen periferikoak» izan dituela, beste frogabide batzuen bidez agerian geratu direnak, akusatuaren defentsak defentsa-planteamendu estrategikoan egindako eragozpen guztiak baztertzea ahalbidetzen dutenak, «bere errugabetasun-presuntzioa ezerezean utzi zuela iritzita, bere erruduntasunari buruzko arrazoizko zalantzarik izan ez zuelako». Epai hau ez da irmoa eta Auzitegi Gorenean errekurritu daiteke.