Ferzan Özpetek-en lan berria, Carlotta Corradi eta Elisa Casserirekin batera idatzia, arrakasta handiz estreinatu zen Italian: 16 milioi euro baino gehiago bildu zituen eta zinemara 2 milioi ikusle baino gehiago erakarri zituen. Horri esker, 2024ko film italiarrik ikusiena bihurtu zen, baita zuzendariaren orain arteko arrakasta komertzialik handiena ere. 

Zinema zinemaren barruan, alegia, metazinema. Hori izango da Özpetek-en helduleku nagusia istorioa garatzeko. Zuzendari batek bere aktore gogokoenak bildu nahi ditu 70eko hamarkadako Erroman girotutako pelikula bat filmatzeko, izen handiko jostundegi baten gorabeherak kontatzen dituena. Filmak emakumeei buruzko istorio bat azalduko du, gizonezkoek, aldiz, bigarren mailako eta marjinalagoak diren rolak izango dituzte.

Oraina eta 70eko hamarkada bitartean girotutako narratiba koral baten bidez, Erromako zinema-jostundegi ezagun bateko emakume-talde baten bizitza aztertuko du pelikula honek. Bi ahizpek zuzendutako joskintza-tailer ospetsu bat, pasioz, leialtasunez eta gatazkaz betetako mundu baten epizentro bihurtuko da. Telak, glamour handiko izarrak protagonista dituen film handi baterako jantzien proba eta sekretuekin partekatuko dituzte. Espazio horretan dauden emakumeek beren desio, lehia eta ametsei aurre egin beharko diete, aldaketa handien garai batean. 

Filmak ahizpatasunaz dihardu, hitz hori garai hartan ez zen existitzen edo ez zegoen hain zabaldua, baina batez ere elkartasunaz. «Egia esan, ahizpatasunaz baino gehiago, nire filmean elkartasunaz hitz egiten dela uste dut; emakumeen arteko elkartasunaz, jada existitzen zena eta 70eko hamarkadan aipatzen zena. Lan batean emakume asko daudenean, batez ere sormen lanetan, beti dago elkartasuna. Sarritan ikusten nuen hori antzerkietako jostundegietan eta zinemarako lanean», aipatu du zuzendariak.