Arantza Arrutik utzi gaituela dioste eta, mendira begira, lore eder bat falta delaz ohartu naiz. Batzuetan txuria, gorria besteetan, baina beti ederra, galanta, dotorea.

Arantza gugandik aldendu da eta Euskal Herriko mendi, baso eta zelaiak lore eder hori galdu dute. Baina neska horren indarra ezagututa Euskal Herriko zeru gainean guretzat daukagun izarrean, han eraingo zuelakoan nago, egiazko abertzale guztion malkoekin ureztatua.

Han dago, jada, aurretik joandakoekin. Han izango da Goio, Jon, Txomin eta beste guztiekin.

Eta bertan, izar agian txiki baina gure bidea argitzen duen horretan bizitza osoan sufritu duen zauria sendatzeko aukera izango du, gure herriari begira askatasunaren bidean aurrerapauso galantak ematen diharduela ikusirik askatasun eguzkia basotik urten arte.

Lore batek utzi gaitu eta gaur zauriturik gaude baina lore eder horren ametsa geure egin dugu. Eta bide horretan ez diogu huts egingo Arantzari. Ez horixe!