Sara Fantova bilbotarrak bakarkako bere lehen filma estreinatuko du: ‘Jone, Batzuetan’. Dagoeneko hainbat zinemalditan erakutsi dute filma, eta, ikusleen harrera onaz gain, sariak ere jaso ditu. Esaterako, Bartzelonako D'A jaialdian pelikula onenaren saria irabazi zuen, eta Malagako Zinemaldian, berriz, epaimahaiaren aipamen berezia. 

Filma Bilbon kokatzen da, abuztu bete-betean. Jone, 20 urteko neska, bere aitarekin eta ahizpa txikiarekin bizi da. Bere aitak lana utzi behar izan du Parkinson gaitzaren ondorioz eta, aldi berean, Bilboko Aste Nagusia hastear dagoela, Jone lehen aldiz maiteminduko da. Jone maitemindu duen neskarekin, Olgarekin, batera, hilezkortasun-sentsazio betean bizi da, eta sentsazio horren eta aitaren gaixotasuna dela eta, bakarrik gelditzeko beldurraren artean biziko da Jone uda horretan.

Hainbat eszena 2023ko Bilboko Aste Nagusian filmatu zituen; ekitaldi horrek erronka ugari ekarri zituen, izan ere, taldeak soinu zuzenarekin grabatu behar izan zuen, musikaren eta jendearen zalapartari aurre eginez.

Aitaren egunkariak

Sara Fantovak aipatzen du: «2018ko Gabonetan, etxetik joan nintzenetik urtero bezala, egun batzuk bueltatu nintzen Bilbora nire lagunekin eta familiarekin egotera. 2019ko urtarrilaren 5a zen, eta bi egun besterik ez zitzaizkidan geratzen Bartzelonara itzultzeko, aitak armairu baten hondotik koaderno batzuk atera zituenean. Bere bizitza osoko egunerokoak zirela esan zidan, irakurri nahi banituen. Gau hartan ez nuen lorik egin: ezin nion irakurtzeari utzi. ‘Gaur jaio da Sara’ pentsatu nuen, eta han zegoen dena: aitaren beldur, desio, proiektu, jakin-min, ipuin eta fantasia guztiak».

Gaineratu duenez, «egunkari hauek irakurtzeak denboraren bidez nire aitaren zati ezezagun batekin komunikatzeko aukera eman zidan. Horrek zalantza piztu zidan ea nire aita nik ezagutzen nuena zen, egunerokoetan agertzen zena, edo nire buruan bat-batean nahasten ziren ‘aita’ guztien batura. Baina, era berean eta ezustean, ni neu ere norbait zatitua ote naizen pentsarazi zidan, osatzen nauten mikro-atal ugariz osatua. Hortik hasten da ‘Jone, batzuetan’ sortzen: helduaroko lehen esperientzien aurrean ditugun zalantzez hitz egin nahi dugu film honetan, gure gurasoak bezalako ezinbesteko erreferenteei sendotasuna galtzen uzteak ekar ditzakeen segurtasun faltaz eta eldarnioez».