Martxoaren 8a, Emakumeen Nazioarteko Egunean, munduan zehar milioika emakumeontzat, berdintasuna, eskubideak eta juszia eskatzeko borroka eguna da. Hala ere, gerrek, gatazkek eta polika militaristen hazkundeak markatutako testuinguru global batean, inoiz baino premiazkoagoa da aldarrikapen horietan begirada eta jarrera feminista anmilitarista gehitzea, egungo armamentu− karrera jusfikaezina eta militarismo arranditsua salatzeko, arrisku larrian jartzen baitu munduko bizikidetza, lankidetza, segurtasuna eta bakea.

Militarismoa eta patriarkatua: txanpon beraren bi aldeak Sistema patriarkala eta militarismoa estuki lotuta daude. Gizartearen militarizazioak dominazioan, hierarkian eta indarkerian oinarritutako botere-egiturak indartzen ditu, eta maskulinitatearen eraikuntza tradizionalek historikoki sustatu dituzten balioak. Armadak existzeak berak eta armetan inbertzeak iraunarazten dute indarra eta erasoa gatazkak konpontzeko bitarteko legimoak direlako ideia, eta horrek zuzeneko eragina du indarkerien normalizazioan.

Feminismoak, indarkeria patriarkal mota guzen aurkako borrokan, ezin du alde batera utzi gerrak eta militarismoak emakumeen zapalkuntzan jokatzen duten rola.

Gerra eta gatazka armatuek eragindako desplazamendu behartuen bikma nagusiak emakumeak eta haurrak dira, eta esplotazioaren, sexu-esplotazioaren eta muturreko pobreziaren eraginpean geratzen dira.

Gatazka armatuetako sexu-indarkeria gerra-arma gisa erabili izan da eta erabiltzen da, nahiz eta ikusezina, ezezaguna eta normalizatua izateko interes handiak dauden.

Militarizazioaren Kostua: Arma Gehiago, Eskubide Gutxiago Feminismo anmilitaristaren funtsezko beste alderdi bat gastu militarraren salaketa da. Urtero, gobernuek milaka milioi bideratzen dituzte armagintzara, hezkuntzan, osasunean eta berdintasun− poliketan aurrekontuak murrizten dituzten bitartean.

Azpimarratu behar da gatazka belikoek ere zuzenean eragiten dietela borroka feministei eta eskubideetan egindako aurrerapenei. Gerra− edo errepresio-testuinguruetan, mugimendu feministak zailtasun handiagoak ditu antolatzeko eta aldaketak aldarrikatzeko. Akbistak jazarriak, espetxeratuak eta erailak izaten dira munduko leku askotan, non erregimen militar eta autoritarioek edozein ahots disidente zapaltzen duten.

Emakumeak aldaketa-agente gisa

Historian zehar, munduan zehar, emakumeok funtsezko zeregina izan dugu erresistentzia anmilitaristan eta bake-prozesuen eraikuntzan; horregak, haien lekukoa hartu eta gure egiten dugu Emakumeen Mundu Martxaren (2025) deia, «mundu osoko mugimenduetako emakumeei dei egiten diena, gerren eta kapitalismoaren aurka eta herrien subiranotasunaren eta bizimodu onaren alde ozenago eta kementsuago hitz egin dezaten... ».

Beraz, tokikotasunek, bizi garen lekuk, gerretarako euskal ikerketa eta ekoizpen militarra salatu eta arbuiatzen ditugu. Euskal Herrian, 2007az gerozk, produkzio militarrean diharduten enpresen kopurua hirukoiztu egin da, hirurogeita hamar inguru izatek 200 baino gehiago izatera igaro baita.

Gure ustez, mundu solidario, sozialki parekide eta seguru batek gure bizi-eredua errok aldatzek hasi behar du. Gure neurrigabeko kontsumoari mugak jarri behar dizkiogu eta Hego Globaleko herrialdeekiko menderatze− eta esplotazio-harremanetak eratorritako era guzetako desberdintasunak gainditu beharra dago.

Hain zuzen ere, eufemismoz beteriko adierazpenetan, gerra-ekonomia defendatzen dutenek eraman nahi gaituzten mundu bidegabearen kontrakoa. Horren adibide dira Mikel Torres bigarren lehendakariorde eta Ekonomia eta Enplegu sailburuak berriki egindako adierazpenak; izan ere, Zedarriak Enpresa Foroak jaurtako apustua jasoz, euskal armamentu-industria «indartsua» bultzatzeko konpromisoa hartu zuen, «aukera» aprobetxatzeko deia egin zuen eta Eusko Jaurlaritzak sektoreari «laguntza» ziurtatu zion «herrialde osoaren onuraren» izenean. Horrela, Eusko Legebiltzarrean onartutako Herrialde Pobretuekiko Juszia eta Elkartasunerako Gutunaren abenduaren 28ko 14/2007 Legea urratzen da.

Gure ustez, heriotza-merkatarien erasoaldi planifikatu eta arriskutsu horren aurrean, beharrezkoa da bizi nahi dugun gizarte-ereduari buruz gogoeta egitea. Bizitzarako ekoiztea eta sortzea ala beste alde batera begiratzea, gerrako jaunek giza basakeria inposatzen duten bitartean?

Gainera, gure taldearentzat lotsagarria eta ekoki jasanezina da industria militarra diru publikoarekin finantzatzea, horrek heriotza, suntsipena, zauri sozial sakonak eta konplize bihurtzen gaituelako. Gerra hemen hasten bada, hemen geldituko dugu.

Eta amaitzeko, itxaropenari egin beharreko keinua: «Garrantzitsua da mundua aldatzea posible balitz bezala jokatzea, esplotazioa, arrazakeria eta gerra gizartearen ezaugarri nagusiak ez diren une bat errealitate bihurtzea planetaren historian» Angela Davis

Horregak guzagak, martxoaren 8an, Euskal Herriko Mugimendu Feministak «Faxismoaren kontra: ausardia eta aliantza feministak!» lelopean egingo dituen mobilizazioetan parte hartzera gonbidatzen zaituztegu, gure eskubideak defendatzeko eta indarkeriarik, militarizaziorik eta zapalkuntzarik gabeko mundua aldarrikatzeko. Faxismoaren aurrerabidearen aurrean aliantza feministak eraikitzeko deia geure eginez. Ez falta, elkarrekin geldiezinak gara!


Zuen iritzi artikulu edo gutuna iritzia@gara.net helbidera bidal dezakezue, word formatuan edo beste formatu editagarri batean. Idatzian sinatzailearen izena, abizenak, telefonoa eta NAN zenbakia agertu behar dira. Iritzi artikuluak eta gutunak sinatzailearen izen-abizenekin argitaratuko dira. Egileak talde baten izenean sinatzen badu, sinatzailearen izenaren azpian taldearen izena agertuko da. NAIZ ez da iritzia sailean argitaratutako edukiez arduratzen.