
Nerabezarotik heldutasunerako trantsizioari buruzko animaziozko film honen protagonista Christophe da, hamaika urteko mutikoa. Chartresetik gertu dagoen etxalde batean bizi da, eta familiaren eguneroko nekazaritza lanetan laguntzen du. Egun batean, bizkarrezurrean arazo bat duela antzematen diote: mutila ezin da tente mantendu eta, ondorioz, kortse metaliko bat eraman beharko du. Bat-bateko aldaketa horrek, ordea, aukera berriak ere ekarriko dizkio: ordura arte ezagutzen ez zituen zaletasunak aurkituko ditu, hala nola igeriketa eta musika, eta bere bizitza betiko markatuko duten lagunak egingo ditu.
Gailu metaliko horrek sortzen duen paradoxa filmaren ardatz nagusietako bat da. Christophe zuzen mantentzeko sortutako gailuak, paradoxikoki, familiak berarentzat marraztutako bide zuzenetik aldentzera behartzen du. Kortsea muga da, baina baita askatasunerako abiapuntua ere; zama da, baina baita armadura; kartzela da, baina baita munduari beste angelu batetik begiratzeko leihoa ere. Gailu hori, beraz, kontakizun konplexuago baten abiapuntua da: familiak, inguruneak eta garaiak aurrez zehaztutako lekua onartu beharrean, bere gorputzak behartuta beste leku bat bilatu behar duen haur baten istorioa.

Cuando el enemigo público número 1 son dos

«Vil, ruin y mezquino»; el delirante fuego amigo entre Vox y PP en Gipuzkoa

«Hay empate entre bloques, muchas encuestas siguen a semanas por detrás de la realidad»

Feijóo emplea una ikurriña mal dibujada para «evitar que Bildu tenga más fuerza en Madrid»

