Suspertzen
Davos edalontzi erdi betearekin hasi dela irakurri dugu. Propagandaren makina abian da, nagusitzen hasi da mantra berria: susperraldi-aroan sartu gara. Poztu behar genuke. Azkenean, tunelak azkena du! Bankuak sano dabiltza, multinazionalen enpresa alimalekoak osasuntsu, adreilu gorri-gorriak bero-bero irteten ari dira labeetatik. Tunelak azkena zuen, krisiaren errudunek burutu dute arpilatze lana: krisia hasi zenean baino aberatsagoak dira. Berdindu dituzte diru gehiago egiteko eragozpen fiskalak, likidatu dituzte traba sozialak, bete da amestu ere egiten ez zuten ametsa.
Susperraldia atarian dugu. Dagigun bertan goxo. Baina gu ere propagandaren parte bihurtzen bagara «irteten ari gara tuneletik, badator susperraldia!» bezalakoak esanez, aitortu egingo dugu -eta, inplizituki, baita txalotuko ere- status berria: mundu insolidarioago bat.
Funtsezko krisia ez ote den orain hasiko, ez ote dugun hemendik aurrera biziko...

Sufrimenduaren zikloa ixteko etxeratzea, gazteenen eskaria

Bilbo se moja por el fin de la «injusta legislación de excepción» carcelaria

«El algoritmo se ha erigido en una arma de guerra»

A Xabi Alonso y al Real Madrid se les rompió el amor de tanto usarlo
