Banatzaileek maiz moldatzen dituzte filmen estreinaldi datak, euren izenburuen ikusgarritasuna eta leihatilako errendimendua optimizatzeko estrategia baten barruan. Egutegiaren kudeaketa funtsezko tresna bihurtu da gaur egungo zinema industrian, eta titulu handienekin ez kointziditzea garrantzitsua izaten da.

Horregatik, banatzaileek xehetasunez aztertzen dute merkatuaren egutegia, eta sarritan estreinaldiak aste egokiagoetara eramaten dituzte, lehiakortasun txikiagoa eta ikusgarritasun handiagoa ematen duten leihoak bilatzeko. Publikoaren presentzia bermatzeaz gain, prentsaren eta kritikarien arreta bereganatzea ere gakoa da. Ondo egindako hautu batek eragin zuzena izan dezake film baten ibilbidean.

Hala ere, ikuspegi industrial zorrotz batetik guztiz logikoa dirudien estrategia horrek ez du inolaz ere arrakasta bermatzen. Zinema merkatuaren portaera ez da matematika zehatza, eta sarritan aurreikuspen apalak zituzten ekoizpenak ustekabeko fenomeno bihurtzen dira.

Garaiotan, gero eta lehiakorragoa den ikus-entzunezkoen arloan, estreinaldi datarik egokiena aurkitzea erronka konplexua bihurtu da. Banatzaileek, alde batetik, “lehiakide” handiena saihestu nahi izaten dute eta, beste aldetik, ikusleen arreta erakartzeko une egokia aukeratu, jakinik arrakastaren azken hitza ez duela egutegiak bakarrik erabakitzen.