Abenduaren 14an, larunbatarekin, Lannemezango presondegiaren aitzinean izanen naiz beste ainitz bezala. Beste askorentzat bezala, jasangaitza egiten baitzait, Ibon Fernandez Iradi preso atxikia dela jakitea. Gauza bakar bat eskatzen duten horietakoa naiz: legea -beraiena- aplika diezaiotela Iboni. Iboni, kondenaren etetearen eskubidea aplikatua izan dakion, eritasuna atxiloaldiarekin bateraezina den preso guziek duten eskubidea delako.

Ibonek pairatzen duen eritasuna, esklerosi anizkoitza, eritasun degeneratiboa da eta estresa faktore larrigarria da. Eta presondegia estresa besterik ez da. Etengabe eta toki orotan. Estres omni- presentea, suntsitzailea. Ibonek, preso diren beste eri larriek bezala -zorroztasun morala da, legala baino gehiago-, kondenaren etetea balia lezake, legegileak berak definitu dituen kriterioei erantzuten baitie. Lege hau aplikatu zaie -oroitaraz dezagun- Papon edo Loïc Le Floch Prigent (Elf-eko nagusi ohiari), baina ez da hala izan baztertuak izan diren ehunka presoren kasuan, titulurik edo sostengurik ez zutenak eta beren ziegetan hil direnak ezaxolatasun osoan. Ez dut Ibonen kalbarioak irauterik nahi. Tratu gizatiarra ukan dezan eskatzen dut, eri larri egoera izan dadila gailentzen den kriterio bakarra eta epaileek hartuko duten erabakia ez dadila arrazoi politiko errepresiboetan oinarritu.

Abenduaren 14an, larunbatarekin, Lannemezango presondegiaren aitzinean izanen naiz, mende laurden bat barroteen gibelean aski dela erraiteko! Kasik mende laurdena Lannemezanen den Txistorrentzat, baina ere Muret-en den Jon Kepa Parotentzat eta Ile de Ré-n den Jakes Esnalentzat. Kartzelaldi hain luzea erdi aroko zigor baten izenean; biziarteko zigorra alimalekoa da militante horientzat eta beren familientzat. Ideia hedatuz doa, abertzale ingurunetik at, neurrigabeko kondena hauek ez direla justiziaren erakusle, mendekuaren ondorio baizik.

Bai, kasik mende laurden bat preso, aski da!

Azkenik, ohar gizatiarrez gain, Lannemezanen izanen naiz abenduaren 14an, sinpleki, Euskal Herriak bizi duen bake prozesua aitzinatzen ikusi nahi dudalako. Prozesu honek ez die faborezko mesederik eginen, gatazkaren ondorioei, izan preso, iheslari edo orokorki biktimen kasuan. Horregatik, logika guziarekin, iduritzen zait Ibon, Txistor, Jon Kepa eta Jakesen egoerak berehala tratatu behar dituztela agintea dutenek. Eta hori aldarrikatuko dugu ozenki, abenduaren 14ean Lannemezanen!