‘17 segundo’ (2019) da Kirmen Uriberen azken liburua. 18 urtetan poesia idatzi gabe egon ostean, berriro genero horretara itzuli da eta badirudi bere testuak oihartzuna izaten ari direla, liburuko atal bat ingelesera itzuli baitute.

Aurretik ere Uriberen testuak itzuli dituen Elizabeth Macklin-ek egin du lana eta orain ‘Poetry Intenational’ atarian dago irakurgai ‘Espetxeko haikuak’ izeneko testu zatia. Honakoa «derrigorrezko soldadutzari intsumiso izatearren igarotako kartzelaldia» du ardatz, idazleak berak azaldutakoaren arabera. Webgune horretan poesia testu sorta hori eta Harkaitz Canoren zazpi poema solte daude soilik euskaratik ingelesera itzuliak.

Macklin-ek Uriberen aurreko poesia liburua ‘Bitartean heldu eskutik’ (2001) ere itzuli zuen (‘Meanwhile take my hand’), beraz, ondo ezagutzen du Ondarroako sortzailearen sormen lana.

Kirmen Uribe bere ibilbideaz luze eta zabal aritu zen Zazpika aldizkarian.

«Uste dut alde batetik berdina dela, baina bestetik igual orban gehiagorekin, zauri gehiagorekin agertzen da. Bizitzak badaki zauritzen, baina izpiritua bera da», zioen bere bi poesia-liburuak konparatuz.

Elkarrizketan poesiaren inguruko gogoeta ere egiten zuen: «T.S. Eliotek esaten zuen poesia dela herri txikien adierazpidea eta pertsonena ere bai. Berak esaten zuen pentsamendua askoz ere neutroagoa dela, edo narrazioa ere neutroagoa dela, baina poesia batean agertzen dela herri baten arima eta pertsona baten izaera ere bai».