Iraila, askorentzat, hasiera berrien garaia da. Gimnasioetako matrikulak ugaritzen dira, korrika egiteko zapatilak armairutik ateratzen dira eta ohikoa izaten da bakoitzak bere buruari promesak egitea: «astean lau egunetan entrenatuko naiz», «pisua galduko dut» edo «bizimodu osasungarriagoa izango dut». Hala ere, ilusio handiz hasten diren helburu horietako asko aste gutxiren buruan desagertu egiten dira.

Zergatik gertatzen da hori? Askotan, arazoa ez da motibazio falta, baizik eta hasieratik helburu handiegiak jartzea. Aldaketa handiak egun batetik bestera lortu nahi ditugu, eta horrek frustrazioa sortzen du. Egun batzuetan entrenatu ezin bagara edo espero bezain azkar emaitzarik ikusten ez badugu, amore emateko joera izaten dugu.

Horregatik, helburu txikiek indar handia dute. Astean bi aldiz mugitzen hastea, egunero hamar minutuko paseo bat egitea edo igogailua hartu ordez eskailerak igotzea nahikoa izan daiteke aldaketa bat abiatzeko. Keinu txiki horiek, denborarekin, ohitura bihurtzen dira, eta ohiturak dira benetako emaitzak ekartzen dituztenak.

Jarduera fisikoak ez du zertan perfektua izan. Ez da beharrezkoa egunero ordubete entrenatzea edo beti errendimendurik onena bilatzea. Garrantzitsuena jarraitutasuna da. Egun txar batean ere pixka bat mugitzea ezer ez egitea baino hobea izango da beti.

Gainera, helburuek ez lukete pisuan edo itxuran bakarrik oinarritu behar. Indartsuago sentitzea, eskailerak nekatu gabe igotzea, lo hobeto egitea edo egunerokoan energia gehiago izatea ere lorpen handiak dira, eta askotan horiek dira benetan gure bizi kalitatea hobetzen dutenak.

Iraila aukera bikaina izan daiteke zeure buruarekin konpromiso errealista hartzeko. Ez pentsatu urte osoa egun batean aldatu behar duzula. Hasi pauso txikiekin, izan pazientzia eta ospatu aurrerapen bakoitza. Azken finean, helburu handiak ere urrats txikien bidez lortzen dira.