Herrialde gutxik dute Euskal Herriak bezain natura ondare askotarikoa. Kilometro gutxi batzuetan, posible da Kantauri itsasoko itsaslabarretan ibiltzetik ehunka urte dituzten basoen artean ibiltzera igarotzea edo Pirinioetako mendien ikuspegi zabalak eskaintzen dituzten mendietara igotzea. Ingurune pribilegiatu hori, ondare natural baliotsua izateaz gain, gure gorputza aktibo mantentzeko etengabeko gonbidapena ere bada.

Ibiltzearen kultura euskal nortasunaren parte da. Familia belaunaldiek mendi, landa-bide eta kostaldeko ibilbideez gozatu dute mendeetan zehar. Modu honetan, ibilaldia tradizioa eta naturarekiko harremana uztartzen dituen jarduera bihurtu da. Gaur egun badakigu ohitura horrek onura handiak dakarzkiola gure osasunari.

Ebidentzia zientifikoak erakusten du modu erregularrean ibiltzeak gaixotasun kardiobaskularrak prebenitzen laguntzen duela eta presio arterialaren kontrola hobetzen duela. Hala ere, jarduera fisikoa naturaguneetan egiten denean, ondorio positiboak are handiagoak izan daitezke. Paisaia berdeekin, uraren edo txorien soinuarekin edo itsasoarekin kontaktua izateak estresa murrizten du eta umorea hobetzen laguntzen du.

Euskal Herriak aukera ugari eskaintzen ditu horretarako. Kostaldeko itsaslabarrek, barnealdeko pago eta haritz basoek, parke naturalek edo goi-mendietako igoerek egoera fisikoaren maila guztietara egokitutako ibilbideez gozatzeko aukera ematen dute. Ez da beharrezkoa zeharkaldi handiak egitea: inguru natural hurbilean ordu erdiko ibilaldia egiteak onura esanguratsuak ekar ditzake.

Gainera, oinez ibiltzea ia biztanle guztientzat jarduera eskuragarria da. Ez du behar ez instalazio espezifikorik, ez inbertsio handirik. Inguruko bidezidor eta mendi-ibilbideak edozeinen eskura dauden gimnasio bihurtzen dira hala, eta zer esanik ez udako garai hauetan.

Gero eta sedentarioagoa den gizarte honetan, euskal naturak gogorarazten digu ariketa fisikoa ez dagoela beti lau hormaren artean. Sarri etxetik minutu gutxira egoten da, gu noiz joango zain. Gure parajeetan ibiltzea osasuna zaintzeko modu erraza da, eta, aldi berean, gure lurraldeko altxor handienetako bat baloratzeko eta kontserbatzeko modu bat.