Pasai Donibaneko uretan Zierbenaren denboraldiko aurreneko garaipena kanpotik ikustea egokitu zitzaion Urdax Anteparari. Biharamunean, berriz, barrutik sufritu zuen Orion ‘galipoek’ jasan zuten gurutze-bidea. Naturaltasunez onartu, ditu, ordea. «Gorago iristea zaila da baina ez da ezinezkoa. Eta era berean, akats txikien erruz, beste batzuek aurrea har diezazukete», dio, kiroltasuna eta zuhurtasuna nahasiz.

Ez zen agian astebururik onena izan sailkapen nagusian, baina behintzat aurreneko bandera eskuratu zenuten.

Bai. Larunbatekoa kanpotik ikustea tokatu zitzaidan, baina taldea lanean oso ondo ikusi nuen. Hasiera baten agian urduri, arrauneko tokia ezberdina zelako, eta traineruek zituzten bide galtze eta moldatu beharrarekin. Baina erditik aurrera, Orio ere bikain aritu arren, Zierbena oso ondo ikusi nuen, eta ondo merezitako garaipena lortu genuen. Pozik, orduan, hobetze prozesu baten ikusten dugulako trainerua.

Txanponaren beste aldea, igandean.

Halaxe da, bai. Ez zen egunik errazena arraunean egiteko. Badakizu, kale zozketan aurreneko txanda saihestu nahi baina gero hura baino kale okerragoa tokatu behar. Haizea, marea, korrontea... Pena handia izan zen asteburua Oriorengandik sailkapen nagusian zazpi puntura amaitzea. Baina uste dut ez genuela estropada hain eskasa egin.

Bosgarren amaitu zenuten, baina tarte batean zortzigarren ere bazindoazten.

Sufritzea tokatu zen, eta ikusi genuen Hondarribia, taldea gaztetzen ari bada ere, edo Donostiarra, Bermeo bera... akats txikiren bat eginez gero, bertan izan ditzakegula. Oriok, berriz, etxean sekulakoa egin zuen, eta Isuntza ahaztu gabe. Batzuetan badirudi, bigarren egiten duzunean, ezin duzula pozik egon, baina Lekittarrakoek nola ospatu zuten bigarren poztu hori... Haiengatik poztu nintzen ni ere. Lanean ondo ari diren seinale.

Iaz, Urdaibairen atzetik; aurten Orio aurrean duzue. Korrontearen kontra ari zaretela dirudi, eta hori zaila da gero!

Azken bi urteetan Urdaibai izan dugu aurretik, eta aurten Orio. Talde ezberdinak dira, baina aurpegi bertsuak daude oraindik, batez ere Zabalak eta Aranberrik badakigulako zer-nolako kultura irabazlea sortzen duten. Datuak ikustea besterik ez dago.

Ez da erraza korrontearen aurka aritzea, baina tira, ez gaudela hain urruti esango nuke. Pasaian ikusi zen, eta beste estropada batzuetan ere bai, dirudiena baino oreka handiagoa dagoela. Egia da saltotxo bat badagoela eta aurreneko punta hori harrapatzeko zertxobait faltan gaudela, baina, era berean, asmatzea eta huts egitearen marra hori oso mehea da. Eta gora heldu nahi izate horrek eta, larunbatean ikusi zen bezala, tarteka irabazteko gauza zarela ikusteak anbizioa ematen du, ezinezkoa dirudiena gero eta hurbilago izateko.

Asteburu honetan Getxora eta Castrora joango zarete. Zuentzat zer da, mesede ala kalte?

Getxokoa estropada eremua zertxobait aldatuta dago, eta ikusteko dago ondo datorkigun edo ez. Castrokoa, berriz, ia etxean aritzea bezalakoa izango da; ez da alferrik hainbat taldekide han bizi direla [irribarrez]. Hori bai, kaleek eragina izango dute, eta hor ea zorte apur hori alde izaten dugun, nahiz eta arraunean ondo egin beharko dugun.

Zazpi puntu asko dira. Hala ere, oraindik ligak luze joko duela espero dugu. Zer diozu?

Jakina! Min eman zigun asteburua zazpi puntura amaitzeak, baina oraindik denboraldi luze joango da. Begiratu, adibidez, Isuntzak igandean Oriok egin zuena, edo Hondarribia egiten ari den gorakada. Zuk egiten duzun akats txikiena besteek baliatu dezakete, baina batez bestera ere bai. Aurpegia emango dugu beti. Eta egindako lanaz gozatzen jarraitu nahi dugu, emaitzak hortik ere etorriko direlako. Irabazten ez denean, dena gaizki dagoela dirudi, baina aurkariak uste baino hurbilago daude.