Lakuaren Gobernu Kontseiluak pentsioen osagarria proposatzen zuen herri-ekimen legegilea baztertu du, eta Euskal Herriko Pentsiodunen Mugimendua haserre dago. Ana Mezo bertako kideak osasun ekonomikoari eta laguntzen «bikoiztasunari» buruzko argudio «oso sinpleak» erabili direla salatu zuen atzo NAIZ Irratiari emandako elkarrizketan. Euren ahotsa isilarazi dutela sentitzen du: «Gobernuak herritarroi ahoa itxi digu, eta horrek demokrazia parte-hartzailearen atea ixtea dakar».

Mezoren esanetan, ez zuten inondik espero irizpen negatiboa, are gutxiago komunikabideen bidez jasotzea erabakia: «Ez genuen inolako komunikazio ofizialik jaso. Erabakiaren berri prentsaren bidez izan dugu. Errespetu faltatzat hartzen dugu».

Gainera, uste du erabilitako argudioak «oso arinak eta patxadarik gabeak» direla eta ez dutela kontuan hartu ez urtebeteko lana, ez 145.000 sinadura baino gehiago bildu izana eta ez gizartearen babes zabala.

IRAILAREN 25A

Gasteizko Legebiltzarrean irailaren 25ean egingo den osoko bilkuran erabakiko da lege proposamen hau eztabaidatuko den ala ez. Pentsiodunen Mugimenduko ordezkaria argi mintzatu zen: «Gaur egungo gobernua osatzen duten bi alderdi politikoek —EAJ eta PSE— iritzia aldatzen ez badute, eztabaidarik ere ez da izango. Horrek esan nahi du demokraziari atea itxi zaiola».

Aipagarria da Legebiltzarreko zerbitzu juridikoek ekimena legezkoa dela ondorioztatu dutela. Hortaz, Ana Mezorentzat argi dago: «Erabakia ez da teknikoa, politikoa baizik. Legearen arabera, gure proposamena araudira egokitutakoa da. Gobernuak ez badu aldaketarik egiten, agian gobernua bera aldatu beharko da».

POBREZIAREN ATARIAN

Gaur egungo datuek ere agerian uzten dute proposamenaren premia. GARAk argitaratutako datuen arabera, 240.000 pen- tsiodun inguru ez dira lanbide arteko gutxieneko soldatara iristen, eta horietatik %7k soilik jasotzen dute diru sarrerak bermatzeko errenta (DSBE).

Mezok salatu zuen egoera hori «porrota» dela: «Zerbait gaizki dago sistema batean, baldintzak betetzen dituztenen artean, %7k bakarrik jasotzen badute laguntza hori». Emakumeek pairatzen dute egoerarik okerrena: «Emakumeak dira kaltetu nagusiak. Bizitza osoa lanean ibili dira, zaintza lanetan, normalean ordaindu gabe. Eta lan merkatuan parte hartu dutenean, lan prekarioetan. Horregatik ez dute kotizatu, eta orain babesik gabe geratzen dira».

Diru sarrerak bermatzeko errentak ez ditu norbanakoak kontuan hartzen unitate ekonomiko gisa, baizik eta etxeko diru-sarrera osoa. Hori dela eta, emakume askok ezin dute laguntza hau jaso. Herri-ekimenak, aldiz, banakoaren egoera hartzen du kontuan: «Gure proposamenak norbanakoa jartzen du erdigunean. Horregatik da justuagoa».