Our-Shelves-Houses kooperatiba-erregimeneko sustapen bat da, lehen etxebizitza eskuratu nahi duten gazte profesionalen talde batek elkarrekin bultzatutako proiektua. Ez da promotore baten eskaintza itxia, baizik bizilagunek hasieratik parte hartu duten prozesu kolektibo bat, ez bakarrik etxebizitza erosteko, baizik eta elkarrekin pentsatu eta eraikitzeko.

Kooperatiba izateak esanahi berezia ematen dio etxebizitza bakoitzari. Etxe bakoitza memoriaren gordailu bihurtzen da, kooperatibisten eta haien bizipen pertsonalen arrastoak jasoz. Inbertsioa bakoitzaren neurrira egiten da, kalitate, irizpide eta erabaki indibidualen arabera, eta horrek etxebizitzak familia bakoitzaren beharretara egokitutako jantzi gisa tratatzea ahalbidetzen du. Emaitza ez da serieko etxebizitza bat, baizik eta bakarra eta errepikaezina den etxe multzo bat.

Proiektu hau SUMA Arquitectura estudioak garatu du, Elena Orte eta Guillermo Sevillano arkitektoek zuzendutako bulegoak. Eraikina Madril hiriburuko hiri-ehun berezi batean kokatuta dago, XIX. mende amaieran Arturo Soriak proposatutako Hiri Linealaren arrastoak oraindik antzematen diren eremu batean. Azken hamarkadetan dentsitatea handitu bada ere, proiektuak jatorrizko ideia berreskuratzen du, eraikina lorategiz inguratu eta espazio irekien eta etxebizitzaren arteko harreman zuzena berreraikiz. Horretarako, bolumena kaletik, apartatu, atzeratu egiten da; horrela, sarbide komun lasai bat sortzen da, eta atzealdean beste lorategi partekatu bat txertatzen da. Horrela, eraikina lursailaren barruan isolatuta geratzen da, ingurunearekin modu naturalago eta lasaiagoan elkarrizketan.

Bolumen osoa bost solairutan antolatuta dago, baina barne-antolaketak solairu lau eta zurrunen logikatik ihes egiten du. Guztira duplex tipologiako bost etxebizitza sortzen dira, hiru mailatan banatutako espazioekin. Erdiko solairuen antolaketa mailakatua da gakoa: barne-espazioen arteko harremana aberasten du, ikuspegi gurutzatuak sortzen ditu eta argi naturala sakonago sartzea ahalbidetzen du. Solairu guztiak irisgarri egiteko bi komunikazio-nukleo sortzen dira eta, hauen inguruan bilduta, etxebizitza guztiek kanpo-espazio pribatu bat izatea lortzen da; lau etxebizitza lorategidun beheko solairuetan, eta beste lau, terraza zabaleko atikoetan.

Baina proiektuaren berezitasun nagusia egituran dago. Eraikin honetan egitura ez da ezkutatzen; nahita agerian uzten da eta etxebizitzaren parte aktibo bihurtzen da. Kanpotik ikusita, eraikinak geometria oso sinple eta garbia dauka, forma puruz osatua. Egitura guztia bistan uzteak zintzotasuna transmititzen du, eraikinak dena erakusten duelako, nola eutsita dagoen, nola funtzionatzen duen eta nola bizi den barruan.

Egurrezko egitura industrializatua, CLT eta GLT panelekin osatua, matrize pertsonalizagarri baten gisan ulertzen da. Plano horizontalek apalategi izaera hartzen dute, argiztapena, pribatutasuna eta ikuspegi gurutzatuak kontrolatuz, eta, aldi berean, biltegiratze-elementu edo altzari bihurtzen dira, hala nola armairu, idazmahai, ohe-oinarri eta sukalde-gainazal. Egitura eta eguneroko erabilerak elkarrekin bizi dira, elkar elikatuz, eta horrek etxebizitza biziago eta malguagoak sortzen ditu.

Horretan, egur industrializatuaren erabilerak abantaila nabarmenak eskaintzen ditu. CLT panelak prefabrikatuta iristen dira obrara, zehaztasun handiz moztuta; muntaketa azkar eta lehorra ahalbidetzen dute, hondakin gutxirekin. Materialak propietate higrotermiko bikainak ditu, eta egurra bera akabera bihurtzeak obra-denborak eta esku-hartzeak murrizten ditu.

Kanpotik barnera, egituratik espazioen antolaketara, etxebizitza hauek bertan bizi diren familien kontzientzia jasangarriaren isla dira. Eta, proiektuak iradokitzen duen bezala, egiturak eta erabilerak elkarrekin bizi badira arkitekturan, pertsona gisa ere gure egiturak, balioak, harremanak eta erabakiak, eguneroko bizitzarekin batera eraiki eta elikatu ditzakegu.